Bizim kırlent derken bahsettiğimiz öyle işlemeli dantelli, kirlenmesin diye koltuğa uzandığımızda kafamızın altına bile koyamadığımız, elimize alınca fırlatamadığımız, sırası bozulunca aile büyüklerinden fırça yediğimiz şeyler değil elbette. Bu söylediklerimin nasıl bir şey olduğu gözünüzde canlanmadıysa söyle de söyleyebilirim hani bir zamanların arabaları vardı ya bilmem kaç model Anadollar, hah iste onların arka camına koyulan saten üstü dantelli şeylerden de değil demek istiyorum.
Bu minder tam olarak kedinin uzanamadığı bir minder çünkü Boris’im için dikildi!! Sevgili kızım Boris ben koltuk kılıflarını dikerken gelip kumaşın üzerinde oturunca dedim ki “kuzucum o kadar çok mu sevdin sen bu kumaşı dikeyim hemen sana bir tane”. Aslında bu durum Boris’in kumaşı çok sevmesinde değil temizlik kolay olsun diye benim hiç halı sermememden kaynaklanıyor. (Temizlik konusunda tembel olduğumu söylemiştim) Zavallı köpeğim de poposunu sert zemine koymaktan bu kadar muzdarip demekki;
Göbişiniz acıkıverdi!!! Olacak ya evde de 1 gr nutella kalmamış kaşık kaşık yemeye!! Akıtmayalım hemen salyaları nutella dedim diye, tok tutacak lezzetli bir şey yapsak ne yapabiliriz? Tamam şimdi buldum “yarım kuzu!!!”
Yok canım kuzuyu kesip yarısını yemeye meyletmetyeceğiz, yazık hem yavrucuğa, Elazığ’ın meşhur yarım kuzu salatasını yapacağız yani aslında bildiğimiz soğanlı yumurta salatası.
Tabii ki İstanbul şehir rehberi olan http://www.sehriye.com/ dan bahsetmiyoruz arkadaşlar daha tarifi okumaya başlamadan eller havaya mekanı aramayalım lütfen. Çünkü bence şehriye adı alan şey tekerlekten sonra insanlık tarihinde ulaşılan en buyuk icat ve yanlışlıkla şeyriyeli pirinç pilav yapmak için kızgın yağa atacağınız epi topu 1 kaşık şehriye yerine elinizden kayan kavanozun hikmetine uğrayarak hepsini dökerseniz işte bu yemeğin ilkel versiyonuna ulaşmış olursunuz. Daha sonra benim gibi “aaaa insanlar bundan etli pilav bile yapıyormuş, ben niye keşfetmemişimki” diye düşüncelere dalaraken damağınızdaki şehriye tadı için önce tekerleği bulan ilk insanlara sonra da elinizden kayan kavanoza teşekkür edersiniz. Bu şehriyenin arpası var, teli var, yıldızı vari harflisi var lakin bize şu an lazım olan arpa şehriye çünkü bu pilavı tel şehriye ile yapmak bence şehriyenin doğasına hakarettir, sordum şehriyelerin her birine tek tek onlar bile; “tel sehriye gitsin pirinçlerin arasına karışsın!!” dediler. Yüzsüz bunlar ayol !!!
Bu güne kadar balığı sırf miyavlamıyor, havlamıyor, kendini sevdirmiyor diye ev hayvanından saymamış, sevmemiş olan zat-ı şahaneme rağmen bir Pazartesi sabahı işe gittiğimde iş yerindeki küçücük fanusta tek başına yaşayan kılıç yam yamı (yanındaki 2 lepistesi kuyruklarından yiyerek öldürdü) görünce bir aydınlanma yaşadım her aydınlanmamda olduğu gibi saplantıya yakın bir istekle evde balık da beslemeliyim, yüzdürmeliyim, irice halka küpelerimden atlatıp sirk hayvanı gibi eğitmeliyim ve bunu da japon balıkları ile yapmalıyım dedim. Kutluyorum yam yamın kendisini, televizyona çıksa bu kadar ilham olamazdı bana… Araştırmalarım (tabii ki herzamanki gibi çok araştırmadım) ve incemelerim (balıklama atladım) sonucunda söyleyebilirim ki hiç öyle “Kayıp Balık Nemo”’ya bakıp da “aa ben de balık beslesem mi?” diyerek girişilecek bir iş değilmiş…
Başka bir uyduruk yemekle daha karşınızdayım. Zeytinyağlı baklalı enginarı mutlaka duymuşsunuzdur, enginar dolmasını da, biz bu sefer birlikte Zeytinyağlı baklalı enginar dolması yapacağız. Aaa bakın burada yapılmışı bile var!!
Önce ağacından başlayalım anlatmaya (tohumdan mı deseydim acaba?), malum tarifini vereceğimiz tatlının detaylandıracak pek bir uğraşısı yok ve pişirilen şeylerin lezzetini anlatma işini de ağzımın sulanmasını kontrol edemediğim için uzatamıyorum, kaseye yamaç paraşütü ile dalasım geliyor. Ben daldan dala atlarken siz sağlam basın yere ki birimizden biri bariz daha az geçsin uçuşa, malum birlikte ne kadar yükseğe çıkarsak o kadar sert çakılma ihtimalimiz var, başlıyorum destanımı yazmaya…
Tamam itiraf ediyorum tamamen tembelliğimden ve en az bunun kadar pis boğaz olma durumumun irademe baskın gelmesinden kaynaklı kendimce yemek uydurdum. İyi de neden borani deme ihtiyacı duydum ki? Bir alemim ayol ben, hem de en tembelinden!
“Körili soya soslu mantarlı tavuk”???
“Portakal soslu pekin ördeği” gibi zengin bir isim sanki!
Köri mi? O da ne ola ki? Bilenlerin ne kadar elit olduğunu yansıtacak cinsten bir burjuva şeysi mi?
Ne ola ki bu köri? Okumaya devam et
